De Goede Moeder, een semi-waargebeurde roman van vrouwencoach, inspirator en auteur Chantal van Doesburgh. We lazen dit boek en wisten direct: hier willen we meer van weten. Chantal is midden twintig wanneer ze te horen krijgt dat ze besmet is met het hiv-virus. Vanaf dat moment staat haar leven op zijn kop en krijgt het een totaal andere wending dan ze voor ogen had. In het interview vertelt Chantal dat ze nu kan zeggen dat de hiv-besmetting precies datgene is wat haar moest overkomen. Waarom? Omdat het haar op het pad bracht van kennis over het effect van seksualiteit trauma en hoe trauma’s opgeslagen liggen in de baarmoeder en van generatie op generatie kunnen worden doorgegeven. Trauma’s die vrouwen in hun greep kunnen houden. Chantal haar missie: vrouwen alles leren over seksualiteit en de magie van de baarmoeder. ‘Vrouwen hebben geen idee hoe krachtig dat is. Op het moment dat we dat beseffen en leven vanuit het meest vrouwelijke in ons, de baarmoeder, dan gaan we ons licht schijnen.’
Je had voor jezelf een duidelijk doel nadat je wist dat je besmet was met het hiv-virus: overleven. Waar kwam deze daadkracht vandaan?
‘Ik was 26 jaar en stond in de bloei van mijn leven. Ik had een goede baan, een rijk sociaal leven en vierde het leven. Toen ik ontdekte dat ik hiv had, voelde ik sterk aan dat ik mezelf wilde genezen. Sterker nog, ik kreeg een stem door die zei: “Ik kan mezelf helen.” Voor mij was dat de stem van het oervrouwelijke. Ik ervaarde het als een ontdekking van een diep innerlijk weten. Dat was mijn startpunt voor het pad van zelfontdekking en zelfontwikkeling dat ik daarna ging bewandelen. Dit proces beschrijf ik ook in mijn boek waarin mijn hoofdpersoon Frederique allerlei methodes uitprobeert om te overleven. Ik ging in een versnelde transformatie. Ik deed alles vanuit daadkracht: extreem veel yoga, extreem gezond eten, extreem veel mediteren. Kortom ik werkte extreem hard aan mezelf. Alles vanuit overleven en niet vanuit plezier en leven.
Ik ging systemische pedagogiek studeren, volgde trainingen in ademhalingstechnieken en verdiepte mij in vrouwelijk sjamanisme. Ik zoog alles op en greep alles aan wat ik kon doen om mezelf te helen. Pas drie jaar na mijn diagnose kwamen er medicijnen, die ik tegen mijn gevoel in nam. Later begreep ik dat dit gevoel vanuit een collectief weten komt. Wij vrouwen hebben alle wijsheid in ons. Ik koos er destijds voor om de medicatie wel te nemen, maar na acht jaar slikken besloot ik volledig het alternatieve pad te bewandelen; een pad van zelfhelend vermogen. Medicatie kun je zien als een mannelijke en wetenschappelijke vorm van genezen en de alternatieve geneeswijze is meer vrouwelijk, terwijl dat vaak wordt afgedaan alsof dat niet helpt. “Zo zweverig,” zeggen mensen dan. Het mannelijke, de westerse geneeskunde, en het vrouwelijke, de weg van zelfheling, kunnen elkaar aanvullen. Het is eigenlijk heel cool om zweverig te zijn. Sommige mensen denken dan aan vrouwen in paarse jurken, maar het gaat veel verder dan dat. Het gaat over in contact staan met jezelf, de natuur en je voorouders.’
Over voorouders gesproken. Dat speelt ook een belangrijke rol in de trauma’s die je als mens kunt ervaren. Jij komt op een gegeven moment tot de ontdekking dat een trauma uit jouw vrouwenlijn een relatie heeft met jouw hiv-besmetting en je seksualiteit. Kun je hier meer over uitleggen?
‘Als mens hebben we allemaal dingen op te lossen, maar we hebben ook te maken met de voorouderlijn. Dat zijn zeven generaties aan – in mijn geval vrouwen – die je voorgingen. Zij hebben allemaal dingen meegemaakt, maar als zij een trauma niet oplossen, dan wordt dat doorgegeven van generatie op generatie. Gaandeweg ontdekte ik dat ik allerlei overtuigingen en patronen had overgenomen van mijn voormoeders. Prettige en minder prettige. Mijn oma en moeder zeiden altijd: “Seks is vies en mannen zijn niet te vertrouwen.” Tijdens deze ontdekkingsreis kwam ik erachter dat ik niet voor niets besmet ben geraakt met hiv. Vanuit mijn opleiding tot systemisch therapeut leerde ik dat we altijd zorgen dat we loyaal zijn aan ons familiesysteem. Die loyaliteit gaat extreem ver, tot de dood aan toe zelfs. Want hoe dan ook willen we “erbij horen”. Ik ontdekte dat meerdere vrouwen in mijn familiesysteem seksueel waren misbruikt. Onbewust heb ik dus die ziekte naar mij toe gehaald, want je zou kunnen zeggen dat ik op die manier ook seksueel misbruikt ben en daarmee loyaal was aan het systeem. Niet op de manier van mijn voormoeders, door fysiek seksueel misbruikt te zijn, maar wel door een ziekte op het gebied van seksualiteit naar mij toe te halen. Zo hoorde ik er toch weer bij. Ik geloof heel erg dat een ziekte je vertelt wat je te leren hebt in het leven. Als je begrijpt waarom je een ziekte onbewust naar je “toe haalt”, dan kun je ook veel over jezelf leren.’
Hoe kwam je erachter dat je dingen te onderzoeken had in de vrouwenlijn wat betreft trauma en seksualiteit?
‘Ik denk op het moment dat ik zelf moeder werd. Kinderen triggeren hun ouders. Kinderen laten zien waar jij als moeder of vader nog iets mag aankijken. Mijn zoon kreeg last van woedeaanvallen. Aangezien ik werkzaam was als systemisch pedagoog besefte ik dat dit niet zíjn woede was. Hij liet bepaald gedrag zien, uitbarstingen die ik zelf ook kreeg, waarbij ik mijn eigen boosheid herkende. Ik herinner me nog één moment waarbij ik een uitbarsting kreeg, nadat mijn zoontje de dop van een tandpastatube weg sloeg. In theorie helemaal niet erg, maar vanwege oververmoeidheid en het nieuwe ouderschap had ik een kort lontje. Ik werd boos en gaf mijn zoon een ferme tik. Ik schrok daar ontzettend van. Later besefte ik dat ik nooit boos was geworden op de man die mij heeft besmet. Dat noem ik achterstallig onderhoud. Er zat nog een onverwerkte boosheid in mij. Dezelfde boosheid die mijn voormoeders ook hadden. Zij waren natuurlijk ook woedend op de mannen die hen hadden misbruikt. Deze felheid kwam er op andere momenten uit. Om deze wond te helen, moest ik balans creëren in mijn leven, dus ging ik op zoek naar allerlei opleidingen en trainingen om mij te bekwamen. Uiteindelijk werd dat mijn werk. Ik gaf kindermeditatie-les op scholen en ik startte een praktijk voor hooggevoelige kinderen en hun ouders.’
Hoe weet je of je een trauma hebt op gebied van seksualiteit?
‘Eigenlijk zijn we allemaal in bepaalde mate “gewond” op het gebied van seksualiteit. Seksualiteit is gekoppeld aan levensenergie. Wanneer we een blokkade hebben in het gebied van onze seksualiteit dan zijn we niet in tune met het leven zelf. Onze levensenergie stroomt niet. Voor mij uitte de heling zich in een fysieke reactie van een trauma dat eigenlijk van mijn voormoeder was. Op een rustige zondagmorgen terwijl ik met mijn man aan de keukentafel aan het ontbijten was, kreeg ik een herbeleving van een trauma van een van mijn voormoeders. Een paar dagen daarvoor had ik baarmoederwerk verricht. Door deze helende sessies had ik een onrustige nacht achter de rug. Dus ik zat daar aan de keukentafel en ineens begint mijn lichaam te schokken. Ik herkende het gelijk als barensweeën. Mijn baarmoeder begon zich hevig samen te trekken en ik begon te kermen. Het was niet te stoppen. Het voelde alsof ik daar ter plekke een kind moest baren. Een uitdrijving. Het was verschrikkelijk, echt ongelooflijk. Ik kreeg een zin door: wat mag er niet geboren worden? Op hetzelfde moment zag ik allerlei beelden voor me. Beelden van momenten die ik zelf niet heb meegemaakt. Achteraf besefte ik dat dit een oude herinnering was, van mijn betovergrootmoeder, die in mijn baarmoeder lag opgeslagen. Iedere keer kreeg ik een stukje aangereikt van een puzzel die ging over een traumatische abortus die mijn betovergrootmoeder heeft ondergaan. Deze eeuwenoude herinnering kwam er bij mij uit in een fysieke beleving. Ik mocht dit trauma als het ware helen.’
Wat kunnen we als vrouw doen om die seksualiteit trauma’s van onze voorouders te helen?
‘Ik denk dat het belangrijk is om als vrouw bewust te zijn dat we allemaal persoonlijke imprints hebben die we in het leven mogen helen. Iedere vrouw heeft een oerkracht in zich, maar die herinneren we ons niet meer. Heel lang zijn wij vrouwen offline geweest. Disconnected. We zijn het vergeten, maar in onze baarmoeder liggen de herinneringen van eeuwenoude vrouwelijke wijsheid opgeslagen. Die oerkracht kunnen we terugvinden via de baarmoeder. Uiteindelijk hebben we allemaal te ontdekken wat er is gebeurd in onze geschiedenis. Door je geschiedenis te aanschouwen, heel je als mens. Wat is het geheim van jouw vrouwenlijn? Ik hoor honderden verhalen van vrouwen waarbij heftige dingen zijn gebeurd: seksueel misbruik, ongewenste zwangerschappen, ziek zijn in het gebeid van seksualiteit, zaken die er niet mochten zijn. Dat trauma ligt opgeslagen in de baarmoeder. Die heeft namelijk acht poorten waar seksuele energie en levensenergie doorheen stroomt. De eerste drie poorten gaan over jou, dingen die je zelf te leren hebt en het trauma van jouw voormoederlijn. Als je hier gaat helen, dan komen de volgende poorten die gaan over het collectieve trauma; de trauma’s die gaan over vrouwen in het algemeen.’
Wat kunnen wij op collectief niveau ervaren van trauma heling en het effect op seksualiteit?
‘De moedergodin werd 30.000 jaar geleden door alle culturen geëerd, door mannen en vrouwen. De moeder van waaruit het leven geboren werd. Pas 5000 jaar geleden is dat omgeslagen. Toen kwamen witte nomadische strijders op paarden die de zonnegod vereerden. De opkomst van patriarchale stammen maakten een einde aan de inheemse culturen. Een goed voorbeeld in Europa is de heksenverbranding, maar ook van andere natuurvolken werd de mond gesnoerd. Eeuwenoude wijsheid moest verdwijnen, maar tenietgaan zal het niet, want die kennis zit opgeslagen in het vrouwelijke; onze baarmoeder “weet”. In ons lichaam, in onze cellen, ligt die oude herinnering nog. Wat secret was, wordt sacred. Naast onze intuïtie en de wijsheid die we opslaan, slaan we ook angsten en trauma’s op. Daarom zijn we als vrouw bang om ons podium te pakken en onze stem te laten horen. Ook op seksueel gebied, wat een directe relatie heeft met je baarmoeder, werden we onderdrukt. Door de seksuele revolutie is er een hoop goed werk verricht, waarbij ze demonstreerden dat vrouwen van seks mogen genieten en dat abortus legaal moet zijn. Door hen kunnen wij nu zonder taboe spreken over seksualiteit, maar er is nog geen seksuele veiligheid. Dus we zijn er nog niet, maar we helen al steeds meer trauma’s van de vrouwen die ons voorgingen.’
Wat is voor jou een van de belangrijkste aspecten van die heling?
‘Iedere maand ga je als vrouw steeds door de cyclus van leven en dood door de eicel die leeft en doodgaat. In de periode voordat we menstrueren is ons lontje wat korter. We kunnen dingen niet goed meer onder de deksel houden, waarbij we kunnen ontploffen. In die fase zijn we het meest verbonden met ons onderbewuste. De sluier van onze dagelijkse werkelijkheid en de wereld van de spirits, ander bewustzijn, die is heel erg dun, waardoor we als vrouwen bijna helderziend worden, ons intuïtief vermogen groot wordt. Het is soms een lastige periode voor vrouwen, maar onze creativiteit en manifestatiekracht is in die periode het grootst. Vrouwen hebben een ontzettend diep weten. Vrouwen en mannen kennen vaak alleen het negatieve aspect, maar niet de geschenken van deze periode. De magie van de vrouw wordt door veel mannen als eng ervaren. Dat is begrijpelijk want wanneer vrouwen gewond zijn kan er destructieve vrouwelijke energie ontstaan, waarbij ze de man als het ware door manipulatief gedrag kunnen castreren. Iedere man is geboren uit de baarmoeder van een vrouw die negatieve imprints heeft en van moeders die emotioneel, seksueel of energetisch een wond hebben – daardoor zijn veel vrouwen niet in staat om een oprechte en liefdevolle hechting met hun zoon te hebben. Deze mannen geven hun negatieve imprint weer door aan de vrouwen met wie zij zich seksueel verbinden. Op die manier worden er steeds kinderen geboren met een gewonde imprint op het gebied van seksualiteit. Veel van onze seksuele contacten hebben ons heiligdom, de baarmoeder, niet geëerd. Dan sluit deze zich als een oester en gaan we als vrouw naar ons hoofd toe. Daarom is het zo belangrijk dat we deze plek helen. Voor vrouwen en mannen en voor onze kinderen.’
Wat hoop jij te bereiken met jouw boodschap over trauma heling en seksualiteit?
‘Het is mijn missie om vrouwen te leren leiden vanuit een diep contact met hun baarmoeder en bekkengebied. Hoofd uit, pussy aan. We weten feitelijk niet meer wat het is om echt vrouwelijk te zijn, omdat we ons mannetje moesten staan. Vrouwen gingen mee in de mannelijke manier van een business runnen. Veel vrouwen werken in een wereld die is opgebouwd door mannen. Het was onveilig om naar de baarmoeder te zakken, omdat in en rondom dat gebied veel narigheid gebeurd is. Terwijl, daar vind je het goud, je licht. We hebben geen idee hoe groot die impact is. De baarmoeder is de bron van het leven. Letterlijk. Daar zit onze seksuele- en levensenergie.’
Hoe hoop je nog meer je kennis over te brengen?
‘Nu breng ik vrouwen in contact met het ontwaken van hun sensuele vuur: door het geven van vrouwenlijn- en baarmoederopstellingen en het helen van seksuele blokkades. Ook maak ik baarmoerderlijke reizen waarbij ik vrouwen in contact breng met de acht poorten van de baarmoeder. Maar het wordt tijd dat ik mijn eigen kennis op nog grotere schaal ga delen. Ik ben een baanbrekende (online) experience voor vrouwelijke leiders aan het ontwikkelen. Aan het einde van deze experience staat de vrouwelijk leider in contact met haar baarmoeder en is ze in staat om vanuit deze vrouwelijke levensenergie te leven, werken en leiden. Pure manifestatiekracht. Al die kennis over de baarmoeder moet worden gedeeld met vrouwen. Want, wanneer wij vanuit de baarmoeder leven, dan pas kunnen mannen naar hun wond gaan: het hart. Wanneer mannen en vrouwen hun wond gaan helen, dan kan dat de wereld veranderen. Dan kunnen we bewegen en leven vanuit meer zachtheid en vertrouwen. Het is ieders geboorterecht, de weg terug naar de onschuld.’
Hoe kijk je nu aan tegen de ervaring en situaties die je hebt moeten doorstaan?
‘Ik ben dankbaar. De kennis die ik nu heb, had ik nooit gehad als ik niet ziek was geworden. En de reis die ik heb gemaakt, had ik niet anders willen maken. Niet iedereen die in die tijd met mij een hiv-besmetting opliep, is er nog. Ondanks of misschien wel dankzij mijn eigen route, en daar ben ik heel dankbaar voor, ben ik meer levend dan ooit. Ik heb een missie. Ik heb meegemaakt wat ik heb meegemaakt om de baarmoeder van vrouwen “aan” te zetten. “Switch On”, zo noem ik dat. Het is belangrijk dat vrouwen begrijpen dat wij degenen zijn die het leven geven. Wij kennen het gebied van de dood en geboorte. Wij zijn de hoeders en initiators van seksualiteit. Wij hebben weet van genezing. Ik wil vrouwen weer laten herinneren wie ze in oorsprong zijn. Wij vrouwen zijn namelijk de poort van het leven. Er is een ziel die in jouw baarmoeder daalt, en vervolgens in jou groeit het vruchtje. Die ziel kan alleen maar geboren worden via het lichaam van een vrouw. Door ons lichaam, door onze baarmoeder maken wij het mogelijk dat een kind in deze wereld terecht kan komen. Vrouwen hebben geen idee hoe krachtig dat is. Op het moment dat we dat beseffen en leven vanuit het meest vrouwelijke in ons, de baarmoeder, dan gaan we ons licht schijnen en zetten we onze ware creatiekracht aan. Dan kunnen we van daaruit het leven leiden dat we wensen.’
Wetenschap over: trauma’s en voorouders
Een wetenschappelijke studie, gepubliceerd in Nature Neuroscience, onderzocht wat voorouderlijke trauma’s mogelijk voor effect kunnen hebben op generaties. In het onderzoek kregen muizen een bepaalde synthetische geur van kersen en amandelen te ruiken en tegelijkertijd kregen ze elektrische schokken. Vervolgens lieten ze de afstammelingen, de muizen twee generaties na de muizen die de elektrische schokken kregen, diezelfde geur ruiken. Die muizen deinsden terug van angst, zonder dat ze zelf ooit een schok hadden gekregen. Hiermee toonde men in dit onderzoek aan dat trauma bij muizen van generatie op generatie kan worden doorgegeven. Er komt steeds meer bewijs vanuit de epigenetica dat dit ook voor mensen geldt.
Vind je dit interessant? Chantal heeft een vaste column over seksualiteit, trauma’s en de kracht van de baarmoeder in Manifestatie Magazine, bestel jouw. editie via: https://manifestatiemagazine.nl/wordlid/.
op haar eigen site vind je meer informatie over Chantal: https://www.chantalvandoesburgh.com/